Tuesday, May 19, 2009

मनसोक्त

सकाळच्या किरणानी

तिला न्हालेल पहायचय,

केसातून घरन्गळणाऱ्या

बिन्दूना झेलू पहायचय।



केस् मोकळे सोड्लेल्या तिला

गोऱ्यापान् पठिवर

उन झेलताना पहायचय।



तिच्या ओठावरच हसू

दुरुनच प्यायचय,

पापण्याच्या झुल्यावर

खूप-खूप झुलायचय।



फ़क्त एकदाच.....

तिच्या समोर मला

सार् मोकळ करायचय,

ति भिजो वा ना भिजो

मनसोक्त बरसायचय

मनसोक्त बरसायचय......

No comments:

Post a Comment