Saturday, June 6, 2009

कैफियत !!

वेदनेच्या मी छेडून तारा ,आळविल्या यातना जेव्हा...

दाद देऊन दर्दी म्हणाले ..".व्वा! काय सुरेल गीत आहे!"

वरातीत तिच्या बेधुंद नाचून , मी निर्जीव परतलो घरी...


सजीव होऊन अंगण हळहळले... "त्यागातच खरी प्रीत आहे!''



हरलो जरी प्रत्येक डाव, ह्या रडव्या जगाबरोबरचा...


अखेरपर्यंत खेळलो खऱ्या दमाने ...ह्यातच माझी जीत आहे!



बहराबरोबर थिरकत्या दुनियेच्या, सापडलो मी पायदळी...


हरकत नाही!पालवी सुकली की पाचोळा म्हणण्याची रीत आहे!



निघताना म्हणालीस तू..." पुढच्या जन्मी नक्की भेटू..."


हा जन्मच वाया मग ! आता मरणातच माझे हीत आहे!



बधीरतेवर फीदा होऊन माझ्या, मद्यही पडले फिके...


निराशेच्या भरात ,आजकाल मदीराच मला पीत आहे!



कैफियत मी ,माझी ,मलाच सांगतो सराईतपणे...


इथे जगही तटस्थ , अन स्वतः 'देव' तिराईत आहे!!!



गौरी सावंत .





No comments:

Post a Comment