यमाच्या ऑफिसात
मरणाचा अर्ज केला
"रिसन फॉर डाइंग" म्हणून
त्यांनी फॉर्म भरायला दिला
पहिला टेक्नीकल राउंड झाला
डोळे रोखून तो मला म्हणाला
so Mr. why should we choose YOU for death?
मी पूर्ण कहाणी सांगीतली
त्यालाही ती होती पटली
मग Hr शी डिसकशन झाल
तिने मला expectation विचारल
मी म्हणालो तात्काळ मरण चालल
ती म्हणाली "is it negotiable?"
मग अपघात फायनल ठरला
वेळेवर ठरल्याप्रमाने घडला
पण चार दिवसानंतर माझा
हॉस्पिटल मध्ये डोळा उघडला
मी लगेच यमलोकात फोन केला
म्हणालो मी अपघातात वाचलो
मग आता करणार का माझा खून?
यमलोकातली HR बोलली
"we will get back to you soon...."
- शशांक प्रतापवार
|
0
comments
]
|
0
comments
]
मी कविता करतो कारण...
तेच मला जमते
आणि त्याहून इतर काही जमत नाही
जमत असले तरी रुचत नाही
म्हणून जे काही सुचते ते लिहित जातो
मी कविता करतो कारण...
इतर कशाहीपेक्षा
त्यातच मन रमते
कविता केल्यावर होणारा आनंद
शब्दात मांडता येत नाही
(सगळ्याच गोष्टी कवितेतून व्यक्त करता येत नाहीत)
मी कविता करतो कारण...
जेव्हा जेव्हा लिहायला घेतो
तेव्हा मीच मला गवसत जातो
प्रत्येक कविता नवी उमेद,
नवा जन्म देऊन जाते
मी कविता करतो कारण...
फारसा वेळ लागत नाही
अस्वस्थ मनाला कागदावर उतरवले की झाले
खासा वेळ काढून
लिहिण्याचा कार्यक्रम आखता येत नाही
मी कविता करतो कारण...
फार खर्चही होत नाही
कोरा कागद आणि पेन एवढ्या
फुटकळ साहित्यावर अनेक
कविता रंगवता येतात
मी कविता करतो कारण...
कविता करायला आवडतात
हव्या तशाच कविता लिहिता येतात
सूर लागला नाही अशी
कारणे द्यावी लागत नाहीत
मी कविता करतो कारण...
शब्दच येतात बहरुन
मी फक्त लिहिण्याचे कष्ट घेतो
अन् कित्येकदा तेही घेत नाही!
मी कविता करतो कारण...
गाणे जरी जमत नसले
तरी शब्द तालावर घोंगावत राहतात
अन् अंतरंगीचा सूर लाभला
तरी कवितेचे गाणे होतेच
मी कविता करतो कारण...
एकटेपणाला याहून चांगली
सोबत नाही
अन् कवितेशिवाय एकाकी जीवन
शोभत नाही
मी कविता करतो कारण...
...कारण हा माझा प्रांत आहे
कविता करायला हजार कारणे सापडतील
पण कविता न करण्याची कारणे
कुणाला द्यावी लागत नाही
-काव्य सागर
|
0
comments
]
घुटमळतात माझे विचार,
तुझ्याच अवतीभवती,
भावनांच्या मधमाशा
गुंजन करतात तुजपाशी...
ओंजारून घे माझ्या विचारांना ,
गोंजारून घे माझ्या भावनांना ,
एकरूप होऊ दे त्यांना तुझ्यात....
सख्या मी कोण रे !
अरे तुझेच प्रतिबिंब ना !
माझ्या ह्रदय-दर्पणात दिसेल ते....
विलीन व्हायचंय मला,
तुझिया अस्तित्वात
तुझ्या रुपात मला एकरूप कर,
माझं 'मी पण''धुवून टाक,
होऊ दे आपलेपण ,
सख्या फक्त 'आपलेपण'
------------अस्मिता
|
0
comments
]
मी म्हणालो देवाला--
हाल माझे पहा जरा
आज्ञा झाली प्रतिप्रश्नाने--
आठव तुझी कृत्ये जरा
शोध शोध शोधले मी,
नाहीच गवसलास तू...
कुठे होतो मी तेव्हा,
आला होतास जेव्हा तू...
खूप भटकलो इतस्ततः
अरे,तुझं घर शोधायला...
माझ्यात अहंकार भरलेला,
भेटशील तू कशाला मला ?
तुझी सृष्टी, तुझे सौन्दर्य
पाहण्यात मी दंग आहे...
सवड नाही बघावयाला,
की,खरा 'मी' कोण आहे ?
कल्पनेचा खेळ,द्वैत संपले
तू माझ्यात,मी तुझ्यात रे!
तू छायाचित्रात माझ्या ,
मी तुझ्याच छायेत रे !
....... अरविंद
|
0
comments
]
रोज ढग भरून येतात बरसत मात्र नाहीत
मी विचारतो.. के रे बाबा काय ज्हाले
तेव्हा तो म्हणतो जिच्यावर बरसाव अशी तीच कुठे सापडत नाही!
मीच म्हणतो
अरे सकाळी सकाळी कुठे असणार ती
माज्या साठी anganaatalya तुलशी ला
पानी घालत असणार ती..
तेव्हा तो म्हणतो
अरे ते मला माहितीये पण ..
तीच शरीर आहे तिथ फ़क्त
तीच मन अणि ह्रदय जालेy कुठ तरी गुप्त
मग मीच म्हणतो
अरे ते तिला जड़ जालय
म्हणून तिने ते दान केलय
कदाचित असेल तिचा माज्यावर स्वतापेक्षाही जास्त विश्वास
म्हणून ते मज्याकडे जपायला दिलय....
मग तोच म्हणतो
अरे तू तर तिच्यासाठी दिवसातला एकाच तास देतोस
मी तर तिच्यासाठी वर्षातले चार मास बरसतो ..
तरी तिचा tuzyawarach जास्त विश्वास कसा
माज्या peksha तूच तिला जास्त प्रिय कसा??
मग मीच म्हणतो
अरे तू बरसत असशील तिच्यासाठी वर्षातले चार मास
करत असशील तिच्या शरीरावर थेम्बा थेम्बा ने वास
कदाचित तू भिजवले असशील नखशिकांत तिला
पण पानी तुजे आत पोहोच्लेच नाही रे तिच्या हृदयाला भिज्वायला
अरे एवढा मोठा तू एवढा ग्रेट तू ,तुला एवढा कलाले नाही
प्रेमाच रोपट इथ हृदयत वाढत तित तू पानीच घातल नाही..
एकाच तास होतो सोबत मी तिच्या पण
मी तिच्या मनातच घर केलय
तू भिजवात राहिलास तिच्या शरीराला फ़क्त
मी मात्र तिच्या मनात माज्याच प्रेमाचा बिज रुजवलय..
मग तोच म्हणतो
अरे कदाचित असेल तिचा ह्रदय तुज्याकडे
पण शरीराची ओढ़ तर मज्याकडेच आहे ना ..
माज्या वर्षावात भिज्न्यशिवय ते atruptach आहे ना ..
मग मीच म्हणतो
अरे कदाचित लागली असेल तिच्या शरीराला ओढ़ तुज्या वर्षावात भिजन्याची
म्हणून तुज्या नस्न्याने ती उदास होइल कधी
पण तीच हृदयच तर मज्याकडे आहे ना..
मज्याशिवाय ती श्वासच घेऊ शकणार नाही कधी ...
आता त्यानेही ठरवलेय सारखच नाही बरसायच
एकदा चुकलोत आपन आता पुन्हा नाही चुकायच
तेव्हा कुठे तो आता कधी तरी बरसतोय
बरसतो असा की लोकांच्या मनात स्थान मिलवतोय
लोकांना ही त्याचा हे रूप भावलय
पण त्यांना काय माहित त्याला हे मीच शिकवलेय
संकल्प अभाले
२२/०२/10
